Wedstrijden

Race: Antwerp 10 Miles

Antwerp-10milesOp 23 april vond één van de grootste loopevenementen in België plaats: de Antwerp 10 miles. Ik liep deze wedstrijd voor het eerst mee en ging voor een tijd van 1u30. Of dat gelukt is, lees je in dit verslag.

Voor de wedstrijd

Op zondag 23 april werden maar liefst 40.000 mensen in Antwerpen verwacht. Het merendeel voor de 10 miles, maar er waren ook heel wat deelnemers voor de marathon en 5 km-run. Omdat ik mij aan een grote drukte verwachtte, vertrok ik in de voormiddag samen met mijn vriend goed op tijd met de trein naar Antwerpen. Al van in Brussel zag ik meer en meer lopers de trein opstappen en langzaamaan kwamen bij mij ook de zenuwen naar boven.

Ik had namelijk tegen iedereen gezegd dat ik een tijd van 1u30 wou neerzetten en opeens begon ik te beseffen hoe ambitieus dat wel niet was. Om 16 km in 1u30 af te leggen, moest ik aan een tempo van 5’35”/km lopen. Dat was mij zelfs nog nooit gelukt bij een 10 km… Maar kom, een beetje uitdaging kan nooit kwaad en diep vanbinnen wist ik dat het binnen mijn mogelijkheden lag. Als mijn benen het nu maar niet zouden laten afweten.

Antwerp 10 Miles

Om 14u30 keek ik met mijn vriend nog naar de officiële start van de 10 miles en toen was het aan mij om naar mijn startvak te gaan. Daar zocht ik meteen de pacers van 1u30 want ik wist dat ik wel wat extra steun kon gebruiken tijdens de wedstrijd. In het startvak kwam ik ook Marianne tegen. Zij loopt net als ik de marathon van New York en had ook besloten om de pacers te volgen.

1 – 5 km [27’09”]

Op voorhand had ik het parcours wat bestudeerd en had ik het voor mezelf in 3 stukken verdeeld: het stuk tot na de Kennedy tunnel (ong. 5 km), het ‘vlakke’ stuk tussen de Kennedytunnel en de Waaslandtunnel (ong. 8 km) en het stuk van de Waaslandtunnel tot aan de finish (ong. 3 km). Ik wist dat we rond de 4e kilometer de Kennedytunnel zouden ingaan en vanaf dat ik over de start kwam, was ik alleen nog maar op die tunnel gefocust.

De Kennedytunnel viel uiteindelijk heel goed mee en het was overweldigend om te zien hoeveel mensen ons stonden aan te moedigen vanop de berm van de autosnelweg. Die aanmoedigingen gaven een ongelooflijke boost waardoor ik voor ik het wist ineens het 5 kilometerpunt passeerde.
De eerste 5 km van de wedstrijd zaten er al op, maar tegelijk had ik het gevoel dat ik dit tempo nooit 16 km zou volhouden en dat ik op een gegeven moment mijn doel zou moeten loslaten.

5 – 10 km [55’10”]

Het eerste deel van de wedstrijd was, op de Kennedytunnel na, vrij eentonig. Dat veranderde toen we plots het centrum van Antwerpen inliepen en via het Justitiepaleis naar de Kaaien gingen. Hier stonden ontzettend veel mensen om te supporteren en dat deed deugd. Het lukte mij nog steeds om de pacers te volgen, maar ik had het zwaar en zat in tweestrijd met mezelf. Zou ik het tempo laten zakken en het wat rustiger aandoen (niet wetend of ik ooit 1u30 zou halen) of zou ik doorzetten? Ik besloot voor optie 2 te gaan en bleef gefocust op die twee gele vlaggen die voor mij wapperden.

Op 9 km kwam een van de pacers bij mij en vertelde dat we voorzaten op schema en dat we het tempo wat konden laten zakken. Ik kan niet beschrijven hoe blij ik was met dat nieuws. Ik had natuurlijk ook al op mijn horloge gezien dat we sneller liepen dan voorzien, maar doordat mijn gps het signaal in de Kennedytunnel verloren was, was ik niet meer 100% zeker van de gegevens die mijn TomTom aangaf. Maar ik mocht dus wat vertragen.

Plots drong het tot mij door dat ik hier misschien niet alleen een goede tijd op de 10 miles zou afleggen, maar dat ik ook mijn PR op de 10 km zou verbreken. Ik kreeg dan ook een instant geluksgevoel toen ik bij het passeren van het 10 kilometerpunt zag dat ik deze afstand had afgelegd in 55’10”. YES!

10 – 16 km

Mijn PR op de 10 km gaf mij niet alleen een enorme energieboost, maar stelde mij ook gerust. Ik had nog 35 minuten over om de laatste 6 km te lopen. Zelfs al zou ik vertragen in de Waaslandtunnel, dan nog had ik wat reserve om binnen 1u30 te finishen. Over die beruchte Waaslandtunnel (ook wel gekend als de Konijnenpijp) had ik al heel wat verhalen gehoord en ik had er dan ook wat schrik voor. De tunnel heeft een lengte van zo’n 2 km en gaat eerst heel erg naar beneden om dan opnieuw omhoog te gaan. Dit is overigens de plek waar veel lopers een slag van de hamer krijgen. Ook de hulpdiensten staan er om de 400m klaar om snel te kunnen handelen bij noodgevallen.

De pacers gaven ons nog een laatste peptalk voor het binnengaan van de tunnel en vertelden ons dat we even sneller zouden lopen om nadien rustig de helling te kunnen beklimmen. Dit klonk als een prima strategie en ik paste mij dan ook meteen aan aan het verhoogde tempo. En de verhalen over de Waaslandtunnel? Die kloppen jammer genoeg; het is er vrij donker en warm, er is bijna geen lucht en de weg naar boven is een echte kuitenbijter. Ik was dan ook ontzettend opgelucht toen ik eindelijk wat frisse lucht voelde en wist dat we bijna boven waren.

Voor de wedstrijd had Marianne mij laten weten dat ik na de Waaslandtunnel nog één bocht moest nemen en dat het dan een rechte lijn zou zijn tot de finish. Hier trok ik mij aan op en ik werd dan ook euforisch toen ik na de bocht de finishbogen zag staan. Ik bedankte de pacers om mij te helpen bij het behalen van mijn doel en ik zette een laatste eindsprint in. Eenmaal over de finish keek ik meteen naar de klok: 1u28’10”.

Dit was te mooi om waar te zijn! 2 minuten sneller dan mijn doeltijd, die eigenlijk op zichzelf al heel ambitieus was voor mij. Dolgelukkig nam ik mijn medaille in ontvangst en ging ik op zoek naar mijn vriend die aan de finish zou wachten.

Mijn verslag is iets langer geworden dan gepland, maar ik had gewoon zoveel te vertellen over deze wedstrijd ;). Vanaf volgende week begin ik aan mijn schema voor de marathon van New York. Heb er nu al zin in!

Liefs,
Aurelie

Previous Post Next Post

You Might Also Like

3 Comments

  • Reply Michelle Dutoit 3 mei 2017 at 20:45

    Super leuk verslag Aurelie! Fantastische tijd neergezet! Veel succes met je training voor de marathon in New York!

  • Reply Sarah 4 mei 2017 at 09:21

    Zo’n goeie tijd! Mooi geschreven. Ik was helemaal mee in je run. 🙂

  • Reply Silke 4 mei 2017 at 11:00

    WOW, je hebt het zo goed gedaan! Ik heb je verslag met heel veel plezier gelezen, wat ben je een goeie loopster! Ik wist niet dat dat bestond, zo’n pacers, wel handig dat die dan zo wat het tempo aanvoeren. Maar je mag echt fier zijn om je doorzettingsvermogen, wow. Liefs!

  • Leave a Reply

    CommentLuv badge